Kerstvakantie 2017/6: Kabel

Nora had het oudejaarsfeest overleefd. Zo goed zelfs dat ze haar verjaardag wilde vieren. Op drie januari werd ze vierenveertig. ‘Twee vieren dat gaan we vieren!’ appte ze haar vrienden. Meestal was er weinig animo na de jaarwisseling. Om haar vrienden op te frissen had ze gin gekocht. En ze had gekookt. Jasmijn had appeltaart gebakken. (meer…)

Kerstvakantie 2017/5: Spikkels

Door toedoen van de buurman had Nora keelontsteking op oudejaarsdag. Opgezette amandelen drukten haar strot dicht. Ze besloot niet teveel te praten. Zoenen was sowieso uit den boze. Er zaten witte spikkels in haar mond, tekenen van een ontsteking. (meer…)

Kerstvakantie 2017/4: Verlichting

De buurman was met keelontsteking naar het Ketelhuis gekomen. Ze zaten aan een piepklein tafeltje onder een wenteltrap. Zijn handschoenen waren groter dan het tafeltje.

‘We hebben dezelfde smaak,’ zei Nora, ‘qua films.’ (meer…)

Kerstvakantie 2017/3: Kuit

‘Maar wat vind je nou lekker?’ vroeg Tommie na de derde poging. Tijdens de eerste twee had hij geduld opgebracht. Nora leek zich niet te focussen. De derde keer was hem de lust ontglipt. Een vrouw die niet te plezieren viel, vrat aan zijn libido. (meer…)

Kerstvakantie 2017/2: Advent

Nora nam haar moeder mee naar het kerstmatinee met Ellen ten Damme. Haar moeder vertelde dingen die Nora al wist, of dingen die ze niet hoefde te weten. De wereld buiten de nieuwbouwwijk vond ze angstaanjagend. Liften waren eng, roltrappen gevaarlijk, treinreizen verstikkend en van vrieskou moest ze huilen.  (meer…)

Kerstvakantie 2017/1: Kruit

Snakkend naar adem schrok Nora wakker. Op haar borst drukte iets zwaars. Ze opende haar ogen en herkende haar kledingkast. Ze bevond zich dus in haar slaapkamer. Vreemd dat de kast op een andere plek stond. (meer…)

Najaar 2017/6: Stijf

Carola Hagesteijn reisde per trein en vouwfiets van Culemborg naar Amsterdam. Ze vertelde dat ze Amsterdam miste. Haar man vond Amsterdam te druk. In Culemborg bewoonde ze een vrijstaand huis met hem. (meer…)

Najaar 2017/5: Selectief

Nora vertrouwde Tommie ook niet. Ooit had hij haar voor zichzelf. Hij had het uitgemaakt. Ruimbaan voor de vrouw die alles goed zou maken. Tommie zocht een vrouw die voor hem zorgde, zijn bedrijfsadministratie deed, de moeder van zijn kind werd en bloedmooi bleef. Zo’n vrouw was Nora niet. (meer…)

ADE 2017/2: Vertrouwd

Nora stond voor de radiator in Tommies slaapkamer. De rist van haar jurk was open. Het was de bedoeling dat ze de jurk uit zou trekken. Tommie wachtte op haar onder de douche. (meer…)

ADE 2017/1: Klam

‘Je doet niets!’ schreeuwde Jasmijn tegen haar moeder. ‘Sta op!’

Mickey had Nora omver geblazen. Als een kaartenhuis was haar zelfbeeld ineengestort. Het gekleurde rietje waar hij ketamine mee snoof, was de laatste strohalm waar het bouwwerk op had gesteund. Nora zag zichzelf liggen op bed, bedolven onder de kaarten. Ze vond het een sterk beeld, mooi metaforisch ook. Met het beeld in haar gedachten was ze opgestaan. Ietwat afwezig zorgde ze voor haar dochter. (meer…)